اما تجسم اين انديشه در وجود امام دوازدهم (ع)هم دلايل كافى دارد كه كاملاًا قناع كننده است. اين دلايل را مى توان در دو دليل نقلى و علمى، خلاصه كرد: دليل نقلى، وجود امام موعود را اثبات می کند ودليل علمى، ثابت می کندكه مهدى (ع)یک اسطوره ویک فرضيه نيست، بلكه حقيقتى است كه وجود او در تاریخ لمس شده است. 

اما دلیل نقلی صدها روايت و حديث از پیامبر اكرم (ص)و ائمه اهل بيت (ع)رسيده است كه می گوید مهدى موعود داراى اين خصوصيات است: از اهل بيت است، از فرزندان فاطمه است، از نسل حسين ونهمين فرزند آن حضرت است. ورواياتى كه می گوید جانشينان پيامبر(ص)دوازده نفر مى باشند. 

اين روايات، مهدى موعود را در شخص امام دوازدهم، منحصر و متعين می کند وبا اينكه ائمه (ع)براى حفظ آن حضرت از ترور وقتل سعى داشتند مسأله در سطح عمومى مطرح نشود، در عين حال روايات زیادى در اين زمينه وارد شده است. البته زيادى روايت به تنهايى نمى تواند مقبوليت آن را برساند، بلكه در اين جا قرینه وگواه خاصى وجود دارد كه دليل بر صحت اين روايات است. در حديث شریف نبوى، سخن از امامان، جانشينان، اميران و سخن از دوازده تن آمده است. متن احاديث مختلف است در بعضى دوازده امام و در بعضى دوازده خليفه ودر بعضى دیگر دوازده امير، ذكر شده است. بعضى از مؤلفان، اين احاديث را بيش از دویست وهفتاد شمارش كرده اندكه همگى ازکتابهای معتبر شيعه وسنى از قبيل صحيح بخارى، صحيح مسلم، سنن ترمذى، سنن ابوداود، مسند احمد و مستدرک حاكم نقل شده است. 

اما دلیل علمی : دليل علمى تجربه است، تجربه اى كه مدت زمان هفتاد سال گروهى از مردم با آن زندگى كردند يعنى "غیبت صغرى ". غیبت صغرى برگزارشد تا مردم به تدريج با غیبت خو بگيرند و خود را بر اساس آن بسازند. امام از ديده ها پنهان بود ولى از طریق وكيلان وياران مورد وثوق )نواب اربعه( با مردم ارتباط داشت. در اين مدت، چهار تن از پاکترین و باتقواترين مؤمنان، نيابت وجانشينى آن حضرت را بر عهده داشتند ودر مدت هفتاد سال واسطه ميان او ومردم بوده اند وهيچ كسى در هيچ زمينه اى خطايى از آنان نديده و نشنيده است. 

آیا تصور می كنيد امكان داشته باشد يک دروغ، هفتاد سال دوام بياورد وچهار نفر با هماهنگى كامل ويکصدا، يک نقش را بازى كنندآنان با رفتار صميمانه خود چنان در مردم ايجاد اطمينان كرده بودندكه همه به گفتار وكردار آنان ايمان داشتند. آیا مى شود اين چهار تن به گونه ای نقش بازى كنندكه هيچ كس به حقيقت پى نبرد در حالى كه اين افراد هيچ رابطه خاصى با هم نداشته اند تا بگوييم در اين قضيه تبانى كرده بودند. از قديم گفته اند: طناب دروغ، كوتاه است. امكان ندارد يک دروغ بتواند بدين شكل دوام بياورد ودر تمام اين مدت وبا همه بده و بستان ها وروابط مختلف موضوع كشف نگردد وهمه به درستى آن ايمان داشته باشند. بدينسان در مى يابيم كه پديده غیبت صغرى مى تواند به عنوان يک آزموده علمى، دليل بر واقعيت خارجى يک موضوع باشد و آن وجود، زندگى و سپس غیبت حضرت مهدى (ع)است. آن حضرت پس از غیبت صغرى، خود اعلان كرده است كه در پرده غیبت كبرى خواهد رفت واز نظرها پنهان خواهدگشت وهيچ كسى او را نخواهد ديد. (1) 

1. نشريه موعود شماره 14 ص 80 (مقاله شهيد سيد محمد باقر صدر).