1. ديدار فرشتگان و آمرزش گناهان
حضرت صادق(ع) از قول رسول خدا(ص) فرموده است: «أَلَا وَ مَنْ مَشَى
إِلَى مَسْجِدٍ يَطْلُبُ فِيهِ الْجَمَاعَةَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ
سَبْعُونَ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ يُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مِثْلُ
ذَلِكَ فَإِنْ مَاتَ وَ هُوَ عَلَى ذَلِكَ وَكَّلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ
بِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يَعُودُونَهُ فِي قَبْرِهِ وَ يُبَشِّرُونَهُ
وَ يُؤْنِسُونَهُ فِي وَحْدَتِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ حَتَّى
يُبْعَث؛(1)
هر كس به قصد شركت در نماز جماعت به سوي مسجدي گام بردارد، خداوند متعال
در مقابل هر گام، هفتاد هزار حسنه به او پاداش ميدهد و به همين ميزان،
درجات او را بالا خواهد برد و چنانچه در اين حال از دنيا برود، خداوند
بزرگ، هفتاد هزار فرشته را مأمور ميكند تا در قبر به ديدار او بروند و وي
را بشارت دهند و در تنهايي قبر، انيس او باشند و تا روز قيامت برايش طلب
آمرزش كنند.»
عبارت «فَإِنْ مَاتَ وَ هُوَ عَلَى ذَلِك؛ (اگر در چنين حالي بميرد)»،
در اين حديث شريف، ممكن است اشاره به مرگ در مسير رفت و آمد به مسجد باشد.
اين احتمال نيز وجود دارد كه اين عبارت، اشاره به اين مطلب باشد كه فضايل و
آثار ذكر شده، نصيب انساني خواهد بود كه داراي روحيه انس با مسجد و نماز
جماعت باشد و تا پايان مرگ نيز بر اين خصلت باقي بماند و با همين روحيه از
دنيا برود. (2)