اشعار نماز
هرجا که دری بود به شب در بندند إلا در دوست را که شب باز کنند. ............................................... هرآنکس با نماز است همیشه سرفراز است نماز آرد سعادت دهد جان را طراوت ................................................. مؤمنان در درگه رب ودود روز و شب را در رکوعند و سجود با خدا همچون فقیران در سخن فارغ از دنیا و هر بود و نبود پیش آر نیاز خود به هنگام نماز با خشیت و آه و ناله و سوز و گداز تکبیر بگوی و فارغ از عالم شو با دلبر خود به گفت و گو خیز و به راز سید مصطفی فریدونی ................................................... خوشا آنان که الله یارشان بی که حمد و قل هو الله کارشان بی خوشا آنان که دائم در نمازند بهشت جاودان بازارشان بی باباطاهر عریان ..................................................... شو قلیل النوم مما یهجعون باش در اسحار از یستغفرون .................................................... خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد به آب دیده و خون جگر طهارت کرد هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ از یمن دعای شب و ورد سحری بود مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول ز ورد نیمه شب و درس صبحگاه رسید دعای صبح و آه شب، کلید گنج مقصود است بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی دوش، وقت سحر از غصه نجاتم دادند واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند بی خود از شعشعه پرتو ذاتم کردند باده از جام تجلی صفاتم دادند حافظ شیرازی ..................................................... پنج وقت آمد نماز ای رهنمون عاشقانت فی صلاه دائمون نی به پنج آرام گیرد آن خمار راست گویم، نی به صد، نی صد هزار مولوی در طریقت کجا روا باشد دل به بتخانه رفته، تن به نماز