ابو حمزه ثمالی می گوید  :

امام سجاد (ع) را دیدم که در حال نماز ،

عبا از دوش مبارکش افتاد و توجهی نداشت ،

وقتی که دلیل آن را پرسیدم فرمود :

« وای بر تو ! آیا می دانی که در حضور چه کسی بودم ؟

همانا از بنده ای نماز پذیرفته نمی شود

 مگر آن مقدار که توجه قلبی دارد . »

 ......................

بچه های امام سجاد(ع) سعی می کردند

وقتی که حضرت مشغول نماز شد شروع به بازی کنند ،

 آنها می گفتند وقتی حضرت نماز را شروع کرد

دیگر متوجه ما نیست و ما آزادیم

هرچه بخواهیم سر وصدا کنیم .

منبع : کتاب " چرا من نماز بخوانم ؟ " ،  ید الله نفری ، انتشارات معصومین (ع)